Piotrowice Piotrowice Wojska Polskiego Piotrowice Radockiego Piotrowice Jankego Dawny Piast Piotrowice Piotrowice z wiezowca Piotrowice

Porównanie ofert domów i mieszkań w Piotrowicach

Pierwsze domy Piotrowic usytuowane były w dolinie rzeki Mlecznej. Historyczne centrum wsi wyznaczają obecne ulice: Kasztanowa, Świerkowa i Wojska Polskiego. Ulice te stanowiły fragment dawnego traktu mysłowickiego zwanego Furmańcem.

Tradycyjne budownictwo mieszkalne z XVIII i XIX wieku było na ogół drewniane o konstrukcji zrębowej z dwutraktowym układem wnętrza. Sień znajdowała się w osi budynku. Na nadprożu umieszczano napis fundacyjny i datę budowy. Dachy początkowo kryte były słomą. Obok domów drewnianych wznoszono również domy murowane z cegły lub kamienia. Dachy pokrywano dachówką. W pobliżu domu była studnia obudowana drewnem z tradycyjnym kołowrotkiem.

W miarę rozwoju miasta Katowice, zwiększyła się także liczba mieszkańców w Piotrowicach. Z początkiem XX w. w Piotrowicach zaczęły pojawiać się domy wielokondygnacyjne, murowane i otynkowane. Po roku 1934, w Piotrowicach przybywało rocznie ponad 200 nowych domów. Do lat sześćdziesiątych Piotrowice były urbanistycznie najładniejszą dzielnicą Katowic, którą zamieszkiwali rodowici mieszkańcy. Prawie wszyscy znali się z widzenia. Obcych przybyszów było bardzo mało.

W roku 1949 wybudowano czterdzieści dziewięć jednorodzinnych domków fińskich przy ulicy Armii Krajowej (za cmentarzem w stronę Kostuchny). Domki te nazywano w 1952 roku Osiedle Kostuchna i zamieszkiwało je 270 osób. Początkowo domy nie miały instalacji wodociągowej, a wodę dowożono konnym beczkowozem. W 1954 roku wybudowano od strony Kostuchny wodociąg do domków fińskich.

W początkach lat sześćdziesiątych na terenie Zadola, przy parku, powstało osiedle domków jednorodzinnych zwane wtedy "Osiedlem Młodych". Zabudowa osiedla składała się w większości z bliźniaczych domków jednorodzinnych. Ulice Osiedla Młodych noszą nazwy leśnych roślin (Paproci, Skrzypów, Widłaków, Borówkowa, Jeżynowa, Malinowa) itp.

Pierwsze bloki mieszkalne zaczęto budować w drugiej połowie lat sześćdziesiątych pomiędzy ul. Kościuszki a ul. Żurawią. Lata siedemdziesiąte w Piotrowicach zaznaczyły się rozwojem budownictwa mieszkaniowego. W tym czasie Wydział Architektury wspólnie z KW PZPR wykonał plany wyburzenia istniejących piotrowickich domów w celu budowania tu nowoczesnego centrum Katowic. Powstały miejscowe komitety, które czyniły starania o odwołanie tak brutalnych planów inwestycyjnych w Piotrowicach. W wyniku tych starań oraz powstałego kryzysu ekonomicznego w Polsce, odstąpiono w 1982 roku od masowych wyburzeń istniejących domów. Mimo to dużo domów zostało zniszczonych. Wielu właścicieli pozbawiono ich własności. Rekompensata za zabrane mienie była wtedy symboliczna. Najwięcej wyburzeń dokonano przy Targowisku i na Skotnicy.

Z inicjatywy ówczesnej Wojewódzkiej Spółdzielni Mieszkaniowej w Katowicach, w uzgodnieniu z władzami miasta, zapadła decyzja o powołaniu spółdzielni mieszkaniowej dla południowych dzielnic Katowic.
W 1977 zaczęto budowę dużego osiedla "Targowisko". Wcześniej były tam pola uprawne, a w latach sześćdziesiątych wielka wojewódzka giełda owocowa.

W roku 1979 rozpoczęto budowę osiedla "Odrodzenie" na terenach rolniczych zwanych Skotnicą. Osiedle jest fragmentem założenia urbanistyczno-architektonicznego, opracowanego w końcu lat siedemdziesiątych przez zespół architektów wrocławskiego "Miastoprojektu".

Gigantyczny zespół nowych osiedli mieszkaniowych projektowano na około 120 tysięcy osób. Na przełomie 1979/1980 rozpoczęto prace w rejonie ulicy Spokojnej i Tyskiej. Już w 1980 roku oddano ponad 1000 mieszkań. Ściany wraz ze ściankami działowymi montowano z płyt produkowanych w fabryce Katowickiego Kombinatu Budowlanego w Panewnikach. Elewacje wykonano metodą witromozaiki w kolorach: błękitnym, popielatym i granatowym.

Osiedle jest jednym z ładniejszych i bardziej funkcjonalnych osiedli w Katowicach, chociaż brakuje w nim wystarczająco dużego zaplecza handlowego i usługowego oraz dostatecznej ilości garaży. Budynki o zróżnicowanej wysokości, od czterech do jedenastu kondygnacji biegną faliście wzdłuż obwodnicy osiedla, jaką jest ulica Marcina Radockiego. Przy głównej osi osiedla ul. Stanisława Łętowskiego zlokalizowano szkołę podstawową, przedszkole, żłobek i administrację osiedla. Administratorem osiedla jest Spółdzielnia Mieszkaniowa "Silesia". W 1990 roku utworzono parafię dla osiedla Odrodzenia pod wezwaniem Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa.

Założona w 1979 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "Silesia" liczyła w 2000 roku 7203 członków i posiadała 5337 mieszkań w 293 budynkach. Działały trzy kluby osiedlowe: Szenwalda, Silesianka, Żurawia. Na lata osiemdziesiąte przypada największy rozwój potencjału gospodarczego spółdzielni. Powstają nowe osiedla: "Odrodzenie", "Targowisko", "Poprzeczna". Od tego momentu datuje się zastój w spółdzielczym budownictwie mieszkaniowym. W wyniku prowadzonej urbanizacji zmieniło się oblicze Piotrowic. Kiedyś wszyscy mieszkańcy byli znajomymi z widzenia, teraz są dla siebie obcy. Z zielonych pól uprawnych wyrosły betonowe osiedla.

Źródło: Stefan Gierlotka: "Piotrowice Śląskie. Monografia dzielnicy miasta Katowice" Wydawnictwo Śląsk Katowice 2002

Spółdzielnia Mieszkaniowa Silesia
Bloki w Piotrowice Dom w Piotrowicach Niebieskie bloki w Piotrowicach
Wszystkie materiały autorskie, pochodzące ze strony chronione są licencją
Creative Commons: Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych 3.0 Unported
© 2006-2009 Przy obcych materiałach zaznaczono inaczej
Robot GoogleBot 140 Robot MSNbot 27 Robot Yahoo! 23 Robot NetSprint 29 Robot OnetSzukaj 7 Robot Szukacz 0